เงียบหายไปเสียนานเลย ไม่มีอะไรหรอกครับก็แค่ว่าช่วงนี้งานเยอะและชีวิตดูสับสนวุ่นวายพอสมควร แต่ก็เป็นความสับสนบนความ Happy นะครับ ยังไงดีล่ะคือเป็นลักษณะที่มันรู้สึกว่าเรามีอะไรให้ทำตลอดเวลา แล้วสิ่งที่เรากำลังทำทุกอย่างมันท้าทาย แล้วก็รู้สึกเหมือนได้ความรู้ใหม่ๆทุกวัน ตกตอนเย็นนี่งอมทุกวันเลยแต่ก็รู้สึกดีมากๆ
มีเรื่อง Update นิดหน่อยตอนนี้งานที่บริษัท N ก็กำลังมันส์ แต่เมื่ออาทิตย์ที่แล้วไปสัมภาษณ์ที่บริษัทอีกแห่งนึงมาชื่อบริษัท C ตอนไปถึงนี่วุ่นวายมากเพราะว่าลืมเอาเนคไทไป เอาล่ะสิทีนี้ทำไงดีล่ะ เลยโทรหาเพื่อนที่ทำงานตึกนั้นก็หาไม่ได้อีก เลยตัดสินใจลุยเลย โชคดีที่คนในห้องไม่มีใครผูกไทเลย แต่ก็เสีย Self ไปนิดหน่อยล่ะวะ หุหุ ตอนสัมภาษณ์นี่จำอะไรไม่ค่อยได้เลยว่าตอบอะไรไปบ้าง
แต่ที่จำได้แม่นเลยคือเรื่อง Strength ของตัวเอง เราตอบไปว่าเราทำงานกับคนได้ดี เพราะอย่างอื่นมันไม่ค่อยได้เรื่องมั้ง (ฮา) กลับมานั่งคิดดูผมว่าผมมาถึงจุดนี้ เป็นอย่างทุกวันนี้ได้ก็เพราะเพื่อนๆ นี่แหละ ตอนสมัยเรียนผมทำกิจกรรมก็ได้เพื่อนๆช่วยทั้งเรียน ช่วยทำงานกิจกรรมเอามาโม้เวลาจบใหม่ๆได้ ทำให้เราได้ประสบการณ์ระหว่างเรียน รู้วิธีการเข้าหาคนลักษณะต่างๆ พอจบออกมาก็ทำงาน Project ที่ต้องติดต่อกับหลายๆ Parties คนหลายๆ ประเภท ได้เพื่อนมาระหว่างทางก็เยอะแยะ ทั้งเพื่อนใน Office เพื่อนที่เป็นลูกค้า และอีกหลายต่อหลายที่
สมัยนี้นะผมว่าทีมงานเป็นเรื่องสำคัญ เพราะการทำงานเป็นแนวราบมากขึ้น เราต้องการคนที่มี Competence ต่างกันมาทำงานร่วมกันเพื่อจุดประสงค์ใดจุดประสงค์หนึ่ง ไม่มีใครเก่งครอบจักรวาลหรอก แต่อย่างไงก็ตามการพัฒนาตัวเราเองก็ต้องทำตลอดเวลา หลุด Trend หรือสื่อสารกับคนในวงการหรือทำงานร่วมกับเขาไม่ได้นี่จบเลยนะ ผมว่าหมดสมัยแล้วล่ะที่จะรอให้เงินเดือนขึ้นตามอายุน่ะ ถ้าไม่ยอมวิ่งตามโลกให้ทันมันคงลำบากน่าดู
พูดถึงเรื่องพวกนี้นะ ผมนึกถึงคนในองค์การโทรศัพท์นะ ผมเสียดายมากเวลามีข่าวไม่ดีในองค์กรนี้ทีไร ผมเสียใจแทนประเทศเราทุกที อดีตมันเคยเป็นรัฐวิสาหกิจชั้นดีที่ทำกำไร เป็นเครือข่ายหลักของบ้านเรา แต่คนในนั้นคงลืมนึกไปว่าสมัยนี้ธุรกิจโทรคมนาคมมันไม่ได้ผูกขาดโดยรัฐอีกต่อไปแล้ว แต่ยังหลอกตัวเองว่ายิ่งใหญ่มีอำนาจเหนือคนอื่นๆ ทั้งๆที่ความสามารถในการแข่งขันทางธุรกิจแทบไม่เหลือ สถานการณ์มันแย่ลงทุกวันแต่ผมยังไม่เห็นการปรับตัวใดๆ เลย ในขณะที่ Singtel, Telecom Malaysia เขาเริ่มขยายอาณาจักรออกไปนอกบ้าน แต่ของเราเองก็กัดกันเองข้างใน คนทำงานก็คอยแต่จะด่าคนอื่นว่าเอาเปรียบประเทศชาติแต่ไม่เคยถามตัวเองว่าทำงานเพื่อองค์กรคุ้มค่าหรือเปล่า อย่าแปลกใจเลยครับถ้าต่อไป ทศท. จะหายไปจากตลาด หรือไม่ก็โดน Take Over จากบริษัทโทรคมนาคมข้ามชาติ ไม่ได้อยากให้เกิดนะครับ แต่ไม่รู้จะทำยังไง
อยู่ดีๆ มาลงเรื่องนี้ได้ไงเนี่ย ผมล่ะงงแต่เอาเหอะนะแล้วเจอกันใหม่
